Σταυρώστε, Ψηφίστε, Τελειώσατε.. κοιμηθείτε ήσυχοι, σε 4 χρόνια θα είστε πάλι χρήσιμοι...

Με αυτή τη γρήγορη και ανώδυνη διαδικασία οι αυτόκλητοι επαγγελματίες της πολιτικής σε καλούν και πάλι να συμμετάσχεις στο εκλογικό καρναβάλι. Σε καλούν να διαιωνίσεις τις υπάρχοντες δομές και τους θεσμούς της κυριαρχίας καθώς και το καθεστώς εκμετάλλευσης. Ουσιαστικά σε καλούν να ανανεώσεις το υπάρχον κοινωνικό συμβόλαιο της συναίνεσης με το καθεστώς. Να εκλέξεις τους επόμενους εμπρηστές και καταπατητές των δασών, τους επόμενους ληστές του λαϊκού πλούτου, τους επόμενους ηθικούς αυτουργούς δολοφονιών εργατών σε εργοτάξια, μεταναστών στα σύνορα, 15χρονων στο κέντρο της Αθήνας και κρατουμένων στα "σωφρονιστικά τους καταστήματα".

Μέσα στη κυρίαρχη ιδεολογία της απάθειας και του ατομισμού, οι εκλογές παρουσιάζονται σαν την αποθέωση της "συμμετοχής" στα κοινά. Αυτή η θεώρηση είναι προφανώς αυταπάτη γιατί η διαχείρηση της ζωής σου παραμένει στα χέρια άλλων.

Οι εκλογές είναι κάτι περισσότερο από τις ανιαρές γραφικότητες: είναι η επιμονή από την πλευρά των κυρίαρχων να πείσουν για την αναγκαιότητα τους, ο τρόπος για να νομιμοποιηθεί η αστική δημοκρατία, ο τρόπος για να στηθούν οι αποικίες της διαμεσολάβησης και χειραγώγησης στα μυαλά των υπηκόων. Η αστική δημοκρατία θέλει να μας πείσει πως δεν υπάρχει τίποτε πιο "λογικό", τίποτε πιο "ισότιμο", τίποτε πιο "ρεαλιστικό" από το "δικαίωμα της ψήφου". Οι αγωνίες των κυρίαρχων απλά σβήνουν μπροστά στην κάλπη: οι υπήκοοι-πολίτες γίνονται δια της τεθλασμένης «κυρίαρχος λαός». Και ως γνωστόν ο «κυρίαρχος λαός» απλά ψηφίζει, επικυρώνει, αλλάζει διαχειριστές, παρακολουθεί αδύναμος, αμέτοχος κι από τηλεοπτική απόσταση τις πολιτικές αποφάσεις που αφορούν την ίδια του τη ζωή. Δεν σκέφτεται, δεν ενεργεί, δεν συμμετέχει, δεν συναποφασίζει, δεν καθορίζει τη ζωή του. Και φυσικά δεν διαδηλώνει, δεν οργίζεται, δεν συγκρούεται

Όσον αφορά αυτές τις εκλογές είναι ολοφάνερο πλέον πως διεξάγονται πάνω στο γλιστερό για τα αφεντικά έδαφος μιας συνολικότερης κρίσης: όχι μόνο οικονομικής. Μιας κρίσης νομιμοποίησης των επιλογών των κυρίαρχων από τους «από τα κάτω», μιας κρίσης διαχείρισης των δομικών αντιφάσεων του συστήματος. Και ακόμα περισσότερο με ένα φορτίο κοινωνικής οργής συσσωρευμένο. Μιας κοινωνικής οργής που έστησε τις πρώτες της δυνατότητες, έδειξε το απείθαρχο, ανεξέλεγκτο και εκδικητικό της χαμόγελο τον περασμένο Δεκέμβρη.

-Επίθεση στους κυρίαρχους

-Αυτοοργάνωση,Αλληλεγγύη

-ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ

-ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

-ΑΠΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ-


Πηγή: http://athens.indymedia.org

Η Αποχή απ' τις εκλογές είναι Δικαίωμα!

Η πολιτικοί, στην απελπισμένη τους προσπάθεια να εντάξουν όσους περισσότερους μπορούν στο φτιαχτό τους κόσμο μας λένε ότι η αποχή είναι ένδειξη παραμέλησης των καθηκόντων μας ως πολίτες, πολίτικη αδιαφορία, ασυνειδησία και ανευθυνότητα. Το σύστημα έχει δημιουργήσει τέτοια complex στην κοινωνία ώστε ο κόσμος σημαδεύει και ξεχωρίζει αυτούς που απέχουν.

Όσοι έχουν τέτοιες απόψεις ας λάβουν υπ' όψιν το εξής: η αποχή είναι ένα πλήρως αποδεκτό δικαίωμα σε μια δημοκρατική κοινωνία και κανείς δεν μπορεί να το κατηγορήσει ή να το αμφισβητήσει. Ένας άνθρωπος που απέχει και ξέρει το λόγο πολιτικά είναι το ίδιο συνειδητοποιημένος (στις μέρες μας και περισσότερο) με κάποιον που ψηφίζει ένα κόμμα που αντιπροσωπεύει την ιδεολογία του ή έτσι θεωρεί. Μην πηγαίνετε να ψηφίσετε απλώς και μόνο για να ψηφίσετε, να έχετε λόγο. Είναι λάθος, αφού σταματήσετε να ψηφίζετε ένα κόμμα, να ψηφίσετε ένα άλλο μόνο και μόνο επειδή είναι ''κοντά ιδεολογικά''.

Βάλτε εσείς οι ίδιοι τέλος στην πλύση εγκεφάλου του συστήματος που σας περιθωριοποιεί. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σας αναγκάσει να κάνετε τίποτα. Μην πιστέψετε ούτε για μια στιγμή στα ψέματά τους, γιατί έχουν αποδειχθεί επανειλημμένα.

Εκλογές = Ο πιο απολαυστικός καφές

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Περιμένουν “καυτό” φθινόπωρο και γεμίζουν με νέα όπλα!

Με επιχείρημα την "προστασία" των πολιτών από "πιθανό τρομοκρατικό χτύπημα" και φοβούμενη νέα επεισόδια, καθώς τον Οκτώβριο αρχίζει η δίκη των ειδικών φρουρών που κατηγορούνται για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, η ΕΛ.ΑΣ. ανανεώνει τον εξοπλισμό της. Ήδη, έχουν δρομολογηθεί αγορές νέων όπλων, μεταξύ των οποίων χειροβομβίδες καουτσούκ, taser και αύρες με κανονάκια νερού.

Στο μεταξύ, πλησιάζει και η επέτειος ενός χρόνου από τη δολοφονία του Αλέξη, γεγονός που έχει σημάνει συναγερμό στην ΕΛΑΣ. Η Αστυνομία προσπαθεί να επιταχύνει τις διαδικασίες για το ξεμπλοκάρισμα της χρήσης των καμερών και, έκτός από τις ήδη υπάρχουσες, προτείνει να τοποθετηθούν και νέες στις οδούς Σόλωνος, Χαριλάου Τρικούπη, Ιπποκράτους, Ακαδημίας, Εμμ. Μπενάκη, Ασκληπιού, Ομήρου, Αμερικής, Μασσαλίας, σημεία από τα οποία θέλει να ελέγχει κινήσεις από τα Εξάρχεια.

Μέχρι τον Οκτώβριο, σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα θα βρίσκεται και ο σούπερ κοριός της Αντιτρομοκρατικής, ο οποίος είναι παρομοιος με τον υπερκοριό της ΕΥΠ. Το γερμανικής κατασκευής μηχάνημα της Αντιτρομοκρατικής θα έχει σε πρώτη φάση τη δυνατότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης 800 ατόμων.

Όσο αφορά στον νεό εξοπλισμό, οι αστυνομικοί θα εφοδιαστούν με χειροβομβίδες που θα εκτινάσσουν διασπώμενα κομμάτια από καουτσούκ, πέρα από τις χειροβομβίδες κρότου- λάμψης που ήδη διαθέτουν.
Ακόμα, μικρός αριθμός taser -όπλα που ακινητοποιούν μέσω ηλεκτρικής εκκένωσης- έχει μοιραστεί ήδη στα ΕΚΑΜ και έχουν χρησιμοποιηθεί σε συλλήψεις. Σημειώνεται ότι αυτό το όπλο έχει ενοχοποιηθεί αρκετές φορές για τον θάνατο ατόμων σε ΗΠΑ και Καναδά.
Η αστυνομία εξοπλίζεται και με αύρες - οχήματα τα οποία διαθέτουν δεξαμενή με νερό και κανονάκι εκτόξευσής του. Χρησιμοποιούνται σε πολλές χώρες για τη διάλυση μεγάλων διαδηλώσεων.

Ό,τι γουστάρουν ...

Είναι αναμφισβήτητο, ότι τελευταία (με την εμφάνιση των Δελτάδων)
έχουν ξεσαλώσει οι μπάτσοι στους δρόμους. Ο συγκεκριμένος
μου τράβηξε την προσοχή μιας και έκανε ιδιαίτερο θόρυβο. Δεν θα
δημοσίευα τη φωτογραφία απλά επειδή έχει σταματήσει ΜΕΤΑ
τι διάβαση. Το πρόβλημα είναι ότι ο μάγκας δεν είχε πινακίδα. Εννοείται,
ότι είναι εκτός υπηρεσίας. Σε περίπτωση ατυχήματος (πράγμα
όχι τόσο απίθανο έτσι όπως οδηγούσε), κανείς δεν θα μπορούσε
να τον ταυτοποιήσει, ενώ είναι γνωστή η "προθυμία" των αστυνομικών,
όταν πρόκειται για συνάδελφό τους..

Κερασάκι είναι η μεγάλη ελληνική σημαία αυτοκόλλητο που είχε
στο πίσω μέρος του κράνους του (δυστυχώς δεν φαίνεται από την αντηλιά),
που δηλώνει αυτά που πρέπει, για αυτούς που πρέπει.. ώστε να μην
τον σταματήσουν, σε περίπτωση που δεν προσέξουν τι φοράει
από την μέση και κάτω.

Αυτός ο περήφανος μάγκας, μπορεί λίγο πριν ή λίγο μετά
να έγραψε κάποιον από μας..


Πηγή: http://athens.indymedia.org

Κάτω τα ξερά σας από το Indymedia!

Μέσα στα πλαίσια των κατασταλτικών μεθοδεύσεων από το κράτος και τους φασίστες εντάσσεται και η δημοσιοποίηση του εξώδικου του ΟΤΕ με σκοπό να κλείσει το athens.indymedia.

Την Τρίτη 7 Ιούλη, μία μέρα μετά την απαντητική επιστολή του ΕΔΕΤ στον ΟΤΕ, ο ΟΤΕ επιστρέφει και με νέο εξώδικο, στο οποίο απειλεί την Πανεπιστημιακή κοινότητα ότι εντός 5 ημερών θα διακόψει τελείως το δίκτυο αν δεν "συμμορφωθεί", δηλαδή αν δεν κόψει τα 2 ελληνικά Indymedia. [Τελεσίγραφο του ΟΤΕ στο ΕΜΠ για τα Indymedia.]

To αξιοσημείωτο είναι πως και τα 2 εξώδικα δημοσιεύτηκαν ταυτόχρονα με την απόδοση τους στην ΕΔΕΤ σε φασιστοσάιτ ακολουθούμενα από πανηγυρισμούς. Αποδεικνύεται έτσι, για άλλη μια φορά, η αγαστή συνεργασία φασιστών, Ν.Δ. και οργανισμών που έχουν αναλάβει να "κάνουν τη δουλειά" μέσα στα πλαίσια δήθεν εταιρικών συμφωνιών, για το μικρότερο δυνατό πολιτικό κόστος των κυβερνώντων. Πραγματικές προθέσεις τους είναι η καταστρατήγηση του ασύλου, η λογοκρισία και η ανελευθερία στη διακίνησης των ιδεών.

Αφού απέτυχαν στις προηγούμενες προσπάθειές τους με τεχνικές μεθοδεύσεις προσπαθούν τώρα να γενικεύσουν την απόλυτη καταστολή. Το σχέδιό τους διαφαίνεται πια ξεκάθαρο. Μετά τις εισαγγελικές "παραγγελίες" ενάντια σε καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, τα πογκρομ ενάντια στους μετανάστες, ακολουθεί το Indymedia, αφού η αντιπληροφόρηση έπαψε προ πολλού να είναι ένα απλό πείραμα και αποδείχτηκε πολλές φορές στο παρελθόν η χρησιμότητά της.

Το Indymedia, εκτός από μέσο διακίνησης ιδεών, αποτελεί ένα αδιαμεσολάβητο μέσο ενημέρωσης σε ό,τι αφορά τις κινηματικές δράσεις. Η απάντηση στην καταστολή δεν μπορεί παρά να είναι άμεση, κινηματική και πολιτική.

Το indymedia είναι δικό μας και θα μείνει ζωντανό,
για όσο το χρειαζόμαστε,
στην πορεία για την αλλαγή αυτού του κόσμου.

Πηγή: http://athens.indymedia.org/

Αφιέρωμα: Salvador Puig Antich

O Salvador Puig Antich (1948 - 2 Μαρτίου, 1974) ήταν ένας Καταλανός αναρχικός, γεννημένος στη Βαρκελώνη, που δρουσε κατά την δεκαετία του '60. Μέλος του Movimiento Ibérico de Liberación (MIL), εκτελέστηκε απ' το δικτατορικό καθεστώς του Franco, αφού δικάστηκε από στρατιωτκό δικαστήριο και βρέθηκε ένοχος για το θάνατο ενός αστυφύλακα. Η εκτέλεσή του ήταν πολύ αντιδημοτική. Ο Καταλανός ζωγράφος Antoni Tàpies έφτιαξε μια σειρά από λιθογραφίες ονομαζόμενη "Assasins'' και τους παρουσίασε στην gallery ''Maeght'' στο Παρίσι, εις τη μνήμη του Salvador. Οι Groupes d'action révolutionnaire internationalistes (GARI) σχηματίστηκαν επίσης μετά το θάνατό του.

Η ζωή του

Ένα παιδί μιας οικογένειας μεσαίας τάξης, ο Salvador ήταν ο τρίτος ανάμεσα σε 6 αδέρφια. Ο πατέρας του, Joaquim Puig, ήταν ακτιβιστής στην Acció Catalana, ένα καταλανικό πολιτικό κίνημα, κατά τη διάρκεια της 2ης Ισπανικής δημοκρατίας. Αφού εξορίστηκε στη Γαλλία σε ένα προσφυγικό καταφύγιο στην Argelès-sur-Mer, καταδικάστηκε σε θάνατο με την επιστροφή του στην Ισπανία.

Ο Salvador ξεκίνησε να μελετά στο θρησκευτικό σχολείο La Salle Bonanova μέχρι που αποβλήθηκε λόγω απειθαρχείας. Από τα 16, o Salvador συνδύασε τη δουλειά στο γραφείο μαζί με νυχτερινές σπουδές στο Ινστιτούτο Maragall όπου έκανε φίλους τον Xavier Garriga και τα αδέρφια Solé Sugranyes, οι οποίοι θα γινόντουσαν μελλοντικοί σύντροφοι στο MIL, μία αναρχική οργάνωση που πάλευε εναντίον του καθεστώτος του Franco και του καπιταλισμού.

Τα γεγονότα του Μάη του '68 στη Γαλλία, ήταν καθοριστικά για την απόφαση του Salvador να συμβάλει στον αγώνα εναντίον της δικτατορίας του Franco. Η πρώτη του εμπλοκή ήταν στην Οργάνωση Εργατών (Workers' Commissions, Comisiones Obreras "CCOO"), που σχηματίστηκε κυρίως από την Μαθητική Οργάνωση του Ινστιτούτου Maragall. Ιδεολογικά, γρήγορα προσελκύστηκε από τις αναρχικές θέσεις, που απορρίπτουν κάθε είδος ιεραρχίας και εξαναγκασμού, μέσα από πολιτικές οργανώσεις και ενώσεις για τον αγώνα απελευθέρωσης της εργατικής τάξης. Αφού ξεκίνησε σπουδές στο Πανεπιστήμιο στα οικονομικά, ο Salvador έκανε στρατιωτική θητεία στην Ibiza, δουλεύοντας στην κλινική του στρατώνα. Μόλις ολοκλήρωσε τη θητεία του, έγινε μέλος στο MIL, σαν μέλος στον αγωνιστικό τομέα του. O Salvador συμμετείχε στις ενέργειες του κινήματος κάνοντας τον οδηγό κατά τη διάρκεια τραπεζικών ληστειών. Τα λεφτά που κλέβανε χρησιμοποιούνταν για την ενίσχυση των παράνομων δημοσιεύσεων του MIL, αλλά και για την υποστήριξη των απεργών.

Ο Salvador και οι σύντροφοι του εισχώρησαν εύκολα στα παράνομα κυκλώματα και συχνά ταξίδευαν στη Νότια Γαλλία, όπου συνδέονταν με του παλιούς αγωνιστές του CNT-F.

Συναθροίστηκαν τον Αύγουστο του 1973 για ένα συνέδριο του MIL. Τον επόμενο μήνα, μετά από μία επίθεση στη Savings και την Pension Banks της Βαρκελώνης, ένα επιθέτικο κλίμα δημιούργηθηκε γύρω από το MIL.

Από τα πρώτα θύματα αυτής της επιθετικότητας ήταν ο Oriol Sole Sugranyes και Josep Lluis Pons Llobet, και πιο μετά ο Santi Soler, ο οποίος προφυλακίστηκε, ανακρίθηκε, βασανίστηκε και τελικά εξομόλογησε τα μυστικά μέρη συναντήσεων των συντρόφων του. Ο Soler χρησιμοποιήθηκε σαν παγίδα από τους ασφαλίτες για να πιάσουν τον Xaviuer Garigga και τον Salvador. Η σχολαστικά προετοιμασμένη επιχείρηση τέθηκε σε εφαρμογή στις 25 Σεπεμβρίου, 1973 στη Βαρκελώνη. Οι 2 αναρχικοί εντοπίστηκαν και αμέσως μετά ξέσπασαν πυροβολισμοί, οι οποίοι είχαν σαν αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του Salvador και το θάνατο του αστυνομικού Francisco Anguas Barragán.

O Salvador φυλακίστηκε, κατηγορούμενος ότι έριξε τις σφαίρες που σκότωσαν τον Anguas Barragán και αφού δικάστηκε από στρατοδικείο, καταδικάστηκε σε θάνατο. Σε κάποια μέρη της Ευρώπης και μέχρι την Αργεντινή, έγιναν διαδηλώσεις που απαιτούσαν να γίνει η εκτέλεση του Salvador σε δημόσια θέα, αλλά ο Franco έμεινε αμετάπειστος και το αίτημα δεν έγινε αποδεκτό. Ο Salvador, 25 χρονών τότε, εκτελέστηκε από μία εκτελεστική μηχανή στραγγαλίσματος (garrotte) σε ένα κελί της κεντρικής φυλακής της Βαρκελώνης στις 2 Μαρτίου 1974 στις 9:40 π.μ.

Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτή ήταν η τελευταία χρήση της garrotte σαν μέθοδος εκτέλεσης στην Ισπανία.

H garrotte

Μία καλή ταινία που περιγράφει τη ζωή του Salvador Puig Antich είναι η ομώνυμη ταινία Salvador (Puig Antich) (2006) του Manuel Huegra.